Քուէյթի Ազգային Վարժարանի Պատմական Ակնարկ

Ասոնցմէ առաջինը, եկեղեցւոյ իշխանութիւնը սիրով ընթացք կու տայ Արժ. Տէր հօր առաջարկին և իր հաւաքական հրաժարականը կը դնէ անոր տրամադրութեան տակ խոստանալով շարունակել իր պաշտօնը ցնոր տնօրինում: Իսկ դպրոցի հիմնադիր մարմնէն քանի մը անձեր կ’ընդիմանան Տէր հօր առաջարկին և չեն  ներկայացներ իրենց հրաժարականը: Տէր հայրը ինք կը հրաժարի տնօրէնի պաշտօնէն և կը խոստանայ վերադառնալ միայն այն ատեն, երբ ընդունին իր առաջարկները: Այս վիճակին մէջ ուշ գիշերին բոլորն ալ իրենց հաւաքական հրաժարականը կը ղրկեն ներկայացուցիչներու միջոցաւ Տէր հօր և կը խնդրեն, որ յաջորդ օրն իսկ պատրաստ ըլլայ Տէր հայրը, իրենց հետ միասին ներկայանալու կրթական նախարարին: Մարմինները կը շարունակեն իրենց գործունէութիւնը մինչեւ ընտրութիւն, որը տեղի կ’ունենայ 30 Օգոստոս 1962-ին: Որոշուած օրը, 21 տարիքը բոլորած աւելի քան 550 երիտասարդներ, կը ներկայանան քուէ տալու: Ընտրութիւնները կ’անցնին կազմակերպուած ու կ’ընտրուին հետեւեալ իննը ազգայինները՝ Երուանդ Պարսումեան, Ներսէս Շաղզոյեան, Կրիշ Յովսէփեան, Ժան Մելիտոնեան, Միհրան Զաքարեան, Պօղոս Մխճեան, Ալեքսան Տաղլեան, Յակոբ Սողոմոնեան և Յակոբ Օհաննէսեան: Ընտրութեան արդիւնքը Արժ. Տէր հայրը բացատրական նամակով մը կը ղրկէ Կիլիկիոյ Կաթողիկոս Ն.Ս.Օ.Տ.Տ Զարեհ Հայրապետին, առ ի վաւերացում: Վեհափառ հայրապետը զայն կը վաւերացնէ և կը կոչէ Քուէյթի հայ համայնքի վարչութիւն: Նոր ստեղծուած մարմինը անմիջապէս կը նշանակէ դպրոցի հոգաբարձութիւնը հետեւեալներէն՝ Արսէն Շամոյեան (ատենապետ), Գուրգէն Աֆարեան, Սահակ Թուճեան, Արտաշէս Պաղտասարեան, Գաբրիէլ Թասլագեան, Վասիլ Ագլեան և Ժագ Արթինեան: Այսպիսով վարժարանը կը գործէ որպէս ազգային ընտրովի մարմնի ենթակայ և  հաշուետու: 

1962-1963

Ուսումնական այս տարեշրջանը պէտք է համարել դպրոցի պատմութեան մէջ, որպէս նոր շրջան, դպրոցը արդէն Ազգային վարժարան է՝ ենթակայ Ազգային իշխանութեանց: Նշանակուած  է հոգաբարձական նոր կազմ: Իսկ վարժարանի շէնքը կը պարպուի հոն ապրող բնակիչներէն: Սակայն ծնողները տակաւին վերապահութեամբ կը մօտենան դպրոցի հանդէպ: Արժ. Տէր հայրը կ’այցելէ տունէ-տուն և կը թելադրէ ծնողներուն, որ հայկական վարժարան ղրկեն իրենց զաւակները: Այս տարեշրջանին վարժարանը կ’ունենայ 150 աշակերտ` հայ և արաբ, նախակրթարանի և մանկապարտէզի մէջ:       

Նախակրթարանի բաժինը կ’ունենայ երրորդ դասարան: Այս տարեշրջանին ուսուցչական կազմը կը համալուի եւս երկու նորեկ հայ ուսուցչուհիներով յանձինս` Օրդ. Արաքսի Գալէմքեարեանի և Լուսին Զուլումեանի: Օրդ. Արաքսի, Տէր հօր օգնականի պաշտօնին առընթեր, կը ստանձնէ նաեւ հայերէն և հայոց պատմութեան նիւթերու դասաւանդումը՝ Բ և Գ կարգերուն: Մանկապարտիզպանուհի կը դառնայ Տիկին Վարդանոյշ Եումշագեան:

Այս տարեշրջանին  Ֆահահիլի շրջանի 12 հայ աշակերտութեան համար կը գնուի նոր փոխադրակառք մը:

Ուսումնական համեմատաբար յաջող շրջան մը կ’ըլլայ 1962-63 տարին: Ծնողներու վստահութիւնը կþապահովուի:

1963-64 տարեշրջանին յատկանշական փոփոխութիւն մը չ’ըլլար ուսուցչական կազմէն ներս: Վարժարանը կ’ունենայ 4-րդ կարգ: Աշակերտութեան թիւը կը հասնի 165-ի: Կը նշանակուի նոր հոգաբարձական կազմ՝ Արտաշէս Պաղտասարեան, Արամ Սէփէթճեան, Պերճ Աբրահամեան, Յովհաննէս Պարտագճեան, Բաբգէն Մարտիրոսեան, Յարութիւն Փիլիպոսեան և Գաբրիէլ Թասլագեան:

1964-65 տարեշրջանին դպրոցը կը փոխադրուի Ռըմէյսիէ, այժմու Եկեղեցւոյ շէնքը: Աւելի ընդարձակ և դպրոցի յարմարութիւն ունեցող շէնք մը, 100 Ք.Տ. ամսական վարձքով: Վարժարանը կ’ունենայ Ե. կարգ: Արժ. Տէր հօր օգնականուհի կը հրաւիրուի Օրդ.Մարի Սարգիսեան (Օհաննէսեան), որ նոյն ժամանակ կը ստանձնէ հայերէն և հայոց պատմութիւն դասաւանդելու պարտականութիւնը: Աշակերտութեան թիւը կը հասնի 180-ի: Տնօրէնութեան և կրթական նախարարութեան փոխադարձ կապերը սերտ կ’ըլլան: Այս վերջինին օտար վարժարաններու բաժնի պատասխանատու Սէյէտ Ֆէհմի Էլ Ղոսէյն միշտ դրական գնահատական կ’արձանագրէ վարժարանին առնչութեամբ:

Այս տարեշրջանին հոգաբաձութիւնը վարժարանին նիւթական վիճակը աւելի բարւօքելու և հայ երիտասարդութիւնը դպրոցին շուրջ հաւաքելու իրար հետ ծանօթացման ու շաբաթը գէթ օր մը իրարու հետ անցընելու հնարաւորութիւնը ստեղծելու մտահոգութեամբ, կ’որոշէ թոմպոլայի խաղեր կազմակերպել Ուրբաթ օրերը: Այս առնչութեամբ կը հրաւիրուի Պրն. Ժան Փամպուքեան, որ հոգաբարձութեան մասնակցութեամբ ամէն Ուրբաթ, երեկոյեան կանուխ ժամերէն սկսեալ մինչեւ ուշ գիշեր, կանոնաւոր կերպով կը կազմակերպեն թոմպոլայի խաղեր դպրոցի բակին մէջ: Այս հաւաքները գաղութէն ներս մեծ հետաքրքրութիւն կը ստեղծեն և առիթ կ’ընծայեն, որ ամէն Ուրբաթ աւելի քան հինգ հարիւր երիտասարդներ դպրոց հաւաքուին: Դպրոցը կ’ապահովէ նիւթական կոկիկ գումար մը:

Տարի մը տեւող այս ձեռնարկը մատնութեան մը հետեւանքով կը դադրեցուի պետութեան հրահանգով:

Այս տարեշրջանին՝ Նոյեմբեր ամսուն հայրենի արուեստագէտներ կ’այցելեն դպրոց:

1964-ի Նոյեմբերին, կառավարութեան հրաւէրով, Քուէյթ կը ժամանեն խումբ մը արուեստագէտներ, որ շաբաթ մը ամբողջ Քիֆանի դպրոցին մէջ ելոյթներ կու տան: Հայերէնի արուեստագէտները՝ Էլիա Մինասեան, Նորայր Մնացականեան, Ճիւան Գասպարեան, Հրաչիկ Աբգարեան, Հրաչիկ Մուրատեան և ուրիշներ, Հինգշաբթի առաւօտ կը ժամանեն դպրոց Ազգային իշխանութեան փափաքին ընթացք տալով և աւելի քան երկու ժամ տեւող իրենց յայտագրով մեծ խանդավառութիւն կը ստեղծեն աշակերտութեան մօտ:

Երրորդ յատկանշելի իրադարձութիւն մը, որը թէեւ կրօնական բնոյթ կը ներկայացնէ, սակայն սերտօրէն կապուած է դպրոցի հետագայ ճակատագրին հետ: Այսպէս մինչեւ 1965-ի Փետրուարը մեր եկեղեցւոյ արարողութիւնները՝ պատարագ ամէն Ուրբաթ, պսակ և թաղման արարողութիւնները կը կատարուէին բողոքականներու եկեղեցիին մէջ, այս վերջիններու կրօնական ժողովին բարեհաճ արտօնութեամբ, տարեկան փոքր նիւթական նուէրի մը դիմաց:

1965-ի Յունուարին, բողոքական եկեղեցին գրաւոր կերպով կը յայտնէ, որ այսուհետեւ եկեղեցին ազատ ժամ չունի տրամադրելի ու կը խնդրուի մեզմէ, որ մեր գոյքերը փոխադրենք: Նոյն տարին Մեծ Եղեռնի յիսնամեակը ըլլալով համայնքի վարչութիւնը որոշած էր արժանի շուքով տօնել այդ թուականը: Պէյրութէն յատկապէս հրաւիրուած էր Գարեգին Եպս. Սարգիսեանը (հետագային Կաթողիկոս) պատարագելու և հանդիսութեան բանախօսելու: Դժուարին այս կացութեան մէջ կþորոշուի Տէր հօր առաջարկը, որ դպրոցին բակին մէկ մասը 11 մեթր լայնք և 25 մեթր երկայնքի վրայ պատրաստել սրահ մը և վերածել զայն եկեղեցիի: Համայնքի վարչութիւնը անմիջապէս կը վաւերացնէ առաջարկը և կ’ամբողջացնեն առանց քաղաքապետարանի արտօնութեան:      Մատնութեան որպէս արդիւնք, քաղաքապետարան կը կանչուի Տէր հայրը, սակայն Տէր հայրը կը համոզէ, թէ նոր շինութիւնը անհրաժեշտութիւն մըն է դպրոցին, որպէս սրահ և ճաշարան: Քաղաքապետարանի կողմէ կ’արտօնուի պայմանով, որ այլ ապօրինի շինութիւնները քանդուին այդ տարածքէն ներս:

Ահա այսպիսով քուէյթահայութիւնը կ’օժտուի իր կրօնական պահանջները բաւարարող համեստ շինութեամբ մը՝ եկեղեցիով մը, որը թէեւ հեռու է հայկական ճարտարապետական կառոյց մը ըլլալէ, ոչ գմբէթ ոչ  զանգակատուն:

Հետագային այս շինութիւնը պատճառ պիտի դառնայ դպրոցի փոխադրութեան:

1974-ին դպրոցի հողի սեփականացումէն ետք նորաշէն վարժարանը մինչեւ օրս կը գործէ Ալ Սուրրա տարածքին մէջ: 

<< Նախորդ էջ

Ազգ. Վարժարանի Հոգաբարձութիւն 2013
Ազգ. Վարժարանի Հոգաբարձութիւն 2013
Քուէյթի Ազգ. Վարժարան
Քուէյթի Ազգ. Վարժարան
[1] 2 »


P.O.Box: 8157,
Salmiyeh 22052 Kuwait

Հեռ.՝   +965 25614392
Ֆաքս՝ +965 25612618
Էլ. փոստ՝ 
prelacy@armenianprelacykw.org

Բաժանորդագուիլ նորութիւններուն

Կայքի ձեւավորումը եւ նախագծումը` Ayb Solutions